Telefon  +48 667 513 777

Telefon  +48 84 687 94 68

Mail Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

OPA CYTATY

Klubik SENIORÓW
(przy kawie)

 

Wszystkie opiekunki kocham szczerze
Z Panią Szefową na czele.
Zawdzięczam im wiele,
A w Boga i Polskę wierzę.
(10.06.2020r)

p. Stanisława GĄSIOR

 

WIERSZ O WIOŚNIE


Zaszumiały wody,
Popłynęły lody – wiosenka – popłynęły lody.
Po wesołym lesie głos się ptaszków niesie – wiosenka!

Już kwitną na łące kwiatuszki pachnące – wiosenka!
Pójdziemy do lasu – nazbieramy kwiatków,
Zaniesiemy je do domu dla naszych babć i dziadków!

p. Jadwiga KASZUBA

(19.02.2017 r.)

 

WIERSZ O WIOŚNIE


Gdy wiosna przychodzi,
Cieszą się starsi i młodzi.
Gdy rozkwitną pierwsze bazie
I jest ciepło na dworze,
Każdy wychodzi na słońce,
Kto tylko może.
Wiosna cieszy każdego, nawet i kwiaty.
Skowronek w niebo wzleci:
Radują się starsi i dzieci

p. Jadwiga KASZUBA

(19.02.2017 r.)

 

WIERSZ O CHOINCE


Idzie siwy mróz po lesie,
Wielki wór podarków niesie:
Dla niedźwiedzi miodu dzbanek,
Dla sarenek moc skakanek,
Dla zająca nauszniki,
Dla sikorek dwa karmniki,
Dla wiewiórek orzechów skrzynkę,
A dla Pensjonatu piękną choinkę.

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

WIERSZ O CHOINCE


Choinko zielona pięknie przystrojona
Stałaś sama w lesie, teraz jesteś z nami
Bardzo cię kochamy.
Bądź nam taka piękna,
Zostań zawsze z nami – bardzo cię kochamy
Dla nas biednych chorych ludzi
Wielką radość w sercach budzisz
I na drugi rok cię zapraszamy.

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

WIERSZ O MIKOŁAJU


Idzie dobry stary dziadek z siwą długą brodą,
Prosto do Pensjonatu dwie ścieżki go wiodą.
Niesie w ciężkich koszach słodziutkie pierniczki,
Jabłuszka, cukierki, czekolady, piłki i pajace.
Co za radość będzie.
Pewnie starszych ludzi znajdzie dziadzio wszędzie.

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

WIERSZ O WODNIKU


Po wodę, po wodę, chodzi się po wodę
W wodzie siedzi wodnik – ma zieloną brodę
Ma zieloną brodę i zielone oczy,
Jak nabierasz wodę – krzyczy w niebo głosy.

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

WALENTYNKI


Walentynki o święto chłopca i dziewczynki,
Chłopcy im dają kwiatki, czekoladki,
Zapraszają do zabawy i na ostatki

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

   

NOC


Idzie niebo ciemną nocą ma w fartuszku pełno gwiazd.
Gwiazdy błyszczą i migocą, aż wyjrzały ptaszki z gniazd.
Jak wyjrzały zobaczyły, kaprysiły, grymasiły,
Żeby im po jednej dać i nie chciały dłużej spać.
Gwiazdki nie są do zabawy, to by nocka była zła,
Wtem usłyszał kot kulawy – chicho spijcie a.., a.., a…

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

Wspomnienie wierszy sprzed lat


Jadą, jadą dzieci drogą, siostrzyczka i brat
I nadziwić się nie mogą: jaki piękny świat
Tu się kryje biała chata pod słomiany dach,
Przy niej wierzba rosochata, a w konopiach strach,
Od łąk mokrych bociuś leci, żabkę w dziobie ma.
Bociuś, bociuś – krzyczą dzieci, a on: kla, kla, kla.

Tam zagania owce siwe Brysio kundyś zły,
Konik strząsa bujną grzywą i do stajni rży.
W polu, w sadzie brzmi piosenka
Wśród przejrzystych ros,
Siwy dziadek pod krzyżem klęka
Pacierz mówi w głos.

p. Jadwiga KASZUBA

(19.02.2017 r.)

 

WIERSZ O JESIENI


Jesienią, jesienią sady się rumienią,
Czerwone jabłuszka pomiędzy zielenią,
Czerwone jabłuszka, złociste gruszeczki,
Świecą się jak gwiazdki pomiędzy listeczki.
Pójdę ja do sadu, nastawię fartuszka,
Może mnie tam spadnie jakaś smaczna gruszka

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

 

WIERSZYK O LISKU I KURCE


Od podwórka pode dworem podszedł lisek sobie
Chodź kureczko kochaneczko – ja ci nic nie zrobię,
Ja przyjaciel twój najmilszy – na spacer pójdź ze mną.
Mój ty lisku – rzekła kurka – prosisz nadaremno.
Mówiła mi mama bym się lisków strzegła
I czym prędzej mądra kurka do matki pobiegła.
A lis chytry zwiesił kitę – powlókł się do lasu.
Szkoda było panie lisie czasu i hałasu.

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

WIERSZ O WRÓBELKU


Stuk puk w okieneczko,
Otwórz proszę panieneczko,
Bo teraz mroźna zima,
Nigdzie ziarna – nigdzie nie ma.
Panieneczka otworzyła i ptaszynę nakarmiła,
A ptaszyna wdzięczna za to
I śpiewała całe lato.

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

WIERSZ O SREBRNEJ GWIAZDCE


Tam, gdzie srebrna gwiazdka świeci nad stajenką lichą,
Mały Jezus dziwnie smutno, cicho.
Płacze cicho i w dal śnieżną tęsknotą spogląda.
Kogoś czeka Jezus mały, kogoś widzieć żąda.
Próżno mili pastuszkowie podarunki niosą,
Janek staje z białym serkiem, a Józek z kokoszą.
Wreszcie wyszła z tej gromadki maleńka dzieweczka,
Przystąpiła do Jezusa i u stóp mu klęka i tak szepcze:
My nie mamy dobry Jezu srebra, ani złota,
Szliśmy tutaj, bo nas gnała serdeczna tęsknota
I pragnienie, aby złożyć u stóp twoich, Chryste,
Miłość naszą tak bezmierną i serduszka czyste,
Zamilkł Jezus – nikt mu milszej nie złożył ofiary.
Tam gdzie srebrna gwiazdka świeci nad stajenką lichą

p. Jadwiga KASZUBA

(21.02.2017 r.)

 

Pensjonat


Mieszkamy w Pensjonacie Turzyna
Opiekują się nami wspaniałe opiekunki i nasza kochana szefowa.
Także chwalimy wspaniałą kucharkę, która dba o nasze całodzienne wyżywienie.
W lecie wychodzimy na powietrze, korzystamy ze śpiewu ptaków i szumu lasu.

p. Jadwiga GLIŃSKA

(19.02.2017 r.)

 

Pensjonat


Pensjonat Turzyna
Tu nasze drugie życie się zaczyna.
Mamy wspaniałą szefową
I całą ekipę do opieki na nami gotową.
Opiekunki kochane – nami zatroskane.
Nasze panie kucharki od rana przesuwają garnki,
Wspaniale gotują i nas delektują
Chociaż dajemy im w kość,
One nie mają nas dość.

p. Jadwiga GLIŃSKA

(19.02.2017 r.)

 

Zima


Już się zachmurzyło, słońce się zakryło,
Pada!
Śnieżek biały – dawno go nie było.
Dalej na saneczki chłopcy i dzieweczki,
Pojedziemy wszyscy razem z wysokiej góreczki
Biegiem
Razem z panem śniegiem ustawimy się równiutko,
Równiutko szeregiem

p. Jadwiga GLIŃSKA

(21.02.2017)

 

Zima

 

Idzie, idzie wiosna
Piękna i radosna
Już się bazie rozwijają
I wiosenkę pięknie witają.

Już przebiśniegi kwitną w ogrodzie
I tulipany wysadzają główki,
Lilie niebieskie i żółte
Zakwitną w maju
Modrym kwiatem w ruczaju.

p. Jadwiga GLIŃSKA

(19.02.2017 r.)

 

Wiosna


Żyjemy w Pensjonacie pod 106a,
Który szefową wspaniałą ma.
Opiekunki się starają
I dobre posiłki nam dają.
Kiedy obiadek poda nam Gosia,
To jeść go nie chce niesforna Zosia,
A Dorotka nakarmi i kotka,
Pani Marta jest grzechu warta.
Ania się stara, robi co może,
Biega i biega mój dobry Boże.

p. Jadwiga GLIŃSKA

(21.02.2017 r.)

 

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.